
rasa nak lukis diri sendiri....
Aku diasak bertalu-talu. Asakan soalan dari kawan-kawan Skima. Ni gara gara blog ni lah....Sejak dua menjak, n3 aku ni mesti bersalut karikatur. Ya,...katun. Syok melukis pulak dah aku sekarang nih...Lepas lukis, mesti bergegas nak scan. Dah tu mesti cepat-cepat nak publish dalam blog. Macam ada magnet pulak menarik aku buat segala macam ni. Susah nak xplain. Semacam ada kepuasan la pulak.
Kawan-kawan skima ni tak reti pasal katun gamaknya. Tak reti pasal orang yang lukis katun. Aku. Jika tersepit otak. Nak nak masa tengah pulun menyiapkan esei, lagi jelas idea katun datang. Bila dah jadi macam tu, esei kena stop dulu. Kena bagi laluan pada katun. So, aku sketch ja....
Dek kerana tabiat tu,.thobi'at la aku rasa, kawan-kawan skima aku konfius pasal aku. Ntah sapa suruh dia rajin kofius ntah la. Bila dah jadi macam ni, selalunya soalan biasa la aku terima.
" dah lama lukis katun?''
"dulu demo kartunis ko?...''
'' buleh buat duit ni,,kenapa ko tak buat jual''
tapi ada satu soalan yang aku rasa cukup gampang.
'' demo duduk sajork, dok buwak ghapo satu, kiro lukih katun ja...buleh ghapo?''
gampang kan?...soal aku nak dapat apa?..soal aku nak buleh apa lantaklah. Tak de kena mengena dengan orang lain. Dari dulu lagi thobi'at aku macam tu..bahkan dalam bilik kuliah, aku garenti, banyak muka katun yang aku lukis berbanding nota pensyarah!
Salah kah aku?...hah! salah kah?..hah..hah..!(udah rasa macam nasir bilal khan la pulak!)
Pada aku bukan soal salah ke tak. Ni pasal dok sebok jaga tepi spender orang. Satu thobi'at orang-orang Malaysia yang hampir sama dengan thobi'at presiden Amerika. Suka sangat jaga tepi seluar orang. Ntah sendiri punya seluar, tak pakai..Bukan aku sombong. Jauh sekali berlagak. Cuma tak berapa suka jenis makhluk suka jaga tepi kain orang.
Di saat ini, aku betul-betul nanar...susah nak bayangkan! Aku tertekan barangkali. Cepat naik hangen...Tengok bayang sendiri rasa nak tumbuk.
Cikgooden: Merindui seseorang...
.