Pada sesetengah orang, kucing adalah binatang yang manja. Dan, kata mereka, sangat sangat sangat sangat suka kucing.
Tapi pada sesetengah orang yang lain pula berkata, aku tidak suka kucing!.
Dan, aku sebahagian daripada sesetengah orang yang kedua itu.
Tak suka. Sebab?
Aku benci bila kucing berak merata. Lebih lebih lagi berak depan pintu.
Nak dijadikan cerita, rumah kandang zirafah aku ini aku tanamkan rumput karpet di tepi rumah [untuk makluman, rumah aku korner lot]. Luasnya dari pagar depan sampai ke pagar belakang. Kiranya, banyak jugak duit aku keluarkan untuk mendapatkan rumput sehijau itu.
Yang tak bestnya ada beberapa ekor kucing kejiranan aku suka sangat datang berak. Aku syak mereka fikir laman rumah aku ni jamban dorang gamaknya. Aku tahu, masa kandang zirafah ni dalam pembikinan, tepi rumah aku amat semak dengan pasir dan kayu kayan. Maklumlah, tapak pembinaan [yang gagal siap mengikut masa].
Walaupun dah siap, tapi kucing kucing tu masih datang berak. Tiap tiap pagi, mesti ada setompok dua, buah punggung kucing kejiranan aku. Rumput yang menghijau sudah kelihatan setompok setompok rumput yang kekuningan. Rupanya, tahik kucing bisa membunuh rumput!
Mana tahan. Dek terbayangkan duit yang dah aku labur untuk kehijauan rumput itu, suatu petang aku menjadi jaga.
Aku tunggu siapa yang datang berak. Sebenarnya aku tidak tahu siapa tuan pada kucing kucing tu. Lantak.
Dengan tangan menggenggam lastik. Ya. Aku buat lastik. Khas untuk piang kucing-kucing tu. Nasib la...
Tunggu, tunggu punya tunggu....
Tak masuk la pulak. Lastik di tangan aku simpan. Aku berjalan masuk rumah. Minum air. ambik rokok, keluar nak pekena.
itu jam aku nampak sekor kucing. Baik punya tenggek atas pagar. Ada gaya gaya nak buat terjunam ke laman rumah. Nak cepat takut dia lari, aku tak sempat ambil lastik. Yang sempat cuma selipar getah aku.
"degangggg!!!"
Miss la pulak. tersasar kena pintu pagar rumah. Bergegar bang. Nasib baik kukuh pintu itu. Jika tidak terpaksa panggil ahsu welding pateri lain. Kucing tadi lepas. dia lompat longkang depan rumah. mencicit lari menghala ke rumah jiran yang aku panggil Kak pojiah (bukan nama sebenar)
Alamak!!. Tuan dia masa tu, ngam ngam berdiri depan rumah. Kucing dia menyerek masuk dalam rumah dia.
Dia tenung aku.
Aku buat buat belek kasut.
....................